Hamptons follow-up: Clubbing Till You’re Sobbing

Categories NY

Het New Yorkse promoter-concept. De partyscene kan niet zonder. Club owners betalen, promotors vangen cash moneys, meisjes krijgen alles gratis. Buzzing business concept. Onder het mom: If you look around and don’t see the product, you’re the product.

Zodra ik op fb aangeef dat in New York woon, beginnen de stalkverzoekjes. Vreemde dudes voegen me toe en spammen m’n inbox:

“Hey Barbara what you doing tonight?”

“Wanna come to my rooftop, have drinks together”?

“Join us for dinner and free drinks all night!”

Tuurlijk. Waarom niet ?

Ik reageer op een van de promotors en neem nog wat dutchies mee. Er zijn een aantal regels:

 1. You better dress up and wear heels (anders kom je niet binnen);

 2. Je gaat om het half uur met de promotor op de foto (alles wordt live gepromoot op insta)

 3. Nadat je de club in wordt geloodst, blijf je in de buurt van de toegewezen tafel met bottles (en doet alsof je het leuk hebt)

Ik voel me een koe. Ik gedraag me als een koe. Ik begin te loeien als een koe. Ik slobber een paar vodka soda’s. Ik vlucht naar de plee voor een hap lucht. Wat een waanzinnige ellende. MAAR. De muziek is AMAZING. Opeens draait Major Lazor. Trappelende hoefjes. En ik ben met m’n gurlz dus we kunnen samen bashen. Strike a pose. Dit is New York!

Als de club is bijna vol is, klinkt er plots een hard “wooohoooo”. Iemand fluit. Alle hoofden draaien in de richting van de ingang. Dan wordt het duidelijk: De fashionmodels doen hun intrede. Een trein van lange dunne armen en benen druppelt binnen. Bloedmooie, piepjonge meisjes. Ik schat ze max 17. Ze dragen de coolste pakjes. Losbandig springen ze op de tafel en de banken. Uiteraard op het podium. Ze dansen wild. Gooien hun hoofd in hun nek. Like no one gives a fuck.

De girlgang wordt geleid door een drietal wolven. Veel te knappe, super gespierde dudes. Strakke shirtjes, petje, subtiele oorbel. Popie jopie’s. De muziek zwelt aan. Ze zwepen de modellen op. You girls need to show off, schreeuwt hun lichaamstaal. Verbijsterd kijk ik naar het tafereel. De meisjes drinken niet. Af en toe een slok uit een flesje water. Ze roken ketting. Dan ontwaak ik uit m’n glitter hypnose. Kijk nog eens goed. Blijkt: De meisjes staren diep verveeld uit hun ogen. Hun I don’t give a fuck is geen act. Ze willen asap rocky naar huis. Ik begrijp er niks van. Iedereen wil hen zijn.

Ik draai me om, terug naar onze tafel. Promoter Ruby staat op de bank en gaat rond met de vodka. Shots. Ik doe de model move: Hoofd in m’n nek, mond open en gaan. Fucking goor. Dan gebaart Ruby dat ik naast ‘m op de bank moet komen staan. You dance here! WHUT. Maar, daarboven kan ik de modellen beter zien. Ik doe de koe en huppel naar m’n plek.

 Betrap mezelf erop dat ik denk: Als ik nou supercool dans dan ziet een wolf me en mag ik bij de modellen. HAHA TUURLIJK NIET. Anyway, toch mega m’n best doen. Tering hel die hakken.

 Een week en “way too many questions” later ontrafel ik het verveelde modellook-geheim. New York is een broedplaats: Vanuit de hele wereld worden meisjes ingevlogen. Hun verblijf in de stad is ongelooflijk duur. Als je een slechte modelagency hebt, is er een goede kans dat je via een smerig dealtje in een speciaal modellenhuis terecht komt. Gerund door wolven. Je mag er gratis verblijven, maar: IN RUIL VOOR 4 NACHTEN PER WEEK TOT 4 UUR OP EEN TAFEL DANSEN. Like you don’t give a fuck. In sommige gevallen krijgen de modelagencies hier zelfs betaald voor. En daarbij, het is Fashionweek. Dat betekent: tot 4:00 uur partyen, twee uur slapen, om 8:00 uur melden bij de eerste casting. Kans op een job minimaal. En dat dan drie weken achtereen. 17-jarige spillenbenen. Compleet uitgehold. Mende nie.

Dus. Als ik wil kan ik elke week van de week gratis eten. Drinken. Uitgaan. Kan. Maar lol is er snel vanaf. Af en toe is leuk. Een vriend van de Hamptons nodigt me uit voor een exclusief feestje. Ik wil vriendinnen meenemen. Vraagt ‘ie: Zijn ze knap en lang genoeg. You serious? Aangekomen mogen inderdaad alleen Sophie en ik naar binnen. Onder de 1.80 (ik ben 1.79 en net aan good to go) heb je NO CHANCE. Ongezellig he. Ja. Volgend weekend weer lekker kroeg.

 Wil je weten wanneer de volgende blog online komt, voeg me dan toe op deze insta.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *